Vandaag zijn Elke, Flore en ik naar de universiteit van Lima geweest. We hadden een afspraak met Fabiola, een van onze stagebegeleidsters.
Na een helse busrit, mét overstap kwamen we na een uur heelhuids aan op de universiteit. Ik zeg heelhuids want die busritten blijven indrukwekkend.. We kijken onze ogen uit!
Alle auto's rijden wat kriskras door elkaar, de rijvakken staan daar voor de show getekend denk ik. Ook is er non-stop getoeter, logisch als je bedenkt hoe die auto's en bussen rakelings naast elkaar rijden. Nu begrijp ik waarom al die auto's hier precies van de schroothoop komen en vol blutsen staan. Naast het getoeter is het geschreeuw van die busmannetjes ook deel van limaneze (of limaanse of limese??) koor. Het is een enorme concurrentie tussen die busjes, ze schreeuwen allemaal om je te overtuigen hun busje op te stappen. Het ene busje is al luxueuzer (lees: minder uiteenvallend) dan het andere. Nog een tip; Als je wil oversteken moet je rennen voor je leven..
Soit, terug naar de universiteit! dat was ook een openbaring.. mensen die denken dat Peru een onderontwikkeld land is, zijn vriendelijk uitgenodigd om eens een kijkje te nemen op deze campus. Kort samengevat: gigantisch, modern (nieuw, veel ramen en super proper), fonteinen, bankjes, palmbomen,... een zeer aangename omgeving dus. toch is het zot hoe beveiligd hier alles is. Rond de universiteit zijn er zo tralies en bij elke ingang zijn er mensen in uniform. Bij het binnengaan moesten we onze (kopie van) paspoort afgeven ed..
Fabiola bleek een suuper vriendelijke vrouw te zijn! Ze gaf echt het gevoel dat we welkom waren en gaf ons meteen een kleine rondleiding van de campus en ging ons voorstellen aan een paar mensen. Er werd ons duidelijk dat we bij het minste probleempje of vraagje bij al zeker minstens 3 heel lieve mensen terecht konden. Er werd ons ook al wat uitleg gegeven over vakken dat we hier konden volgen. Ik moet zeggen dat ik na mijn erasmus in Spanje (waar ik 1000 keer moest terugkomen en het 3 weken duurde eer alles geregeld was) op het ergste voorbereid was, maar deze latino's zijn een pakske beter georganiseerd precies. wat een opluchting :)
Voila dit was kort ons dagje, 't is nog niet gedaan want straks gaan elke en ik naar de kapper. benieuwd hoe we daar uitkomen..., let's go peruvian!
hasta la proxima vez amigos!!
Gwen (of Weldoline voor de vrienden hier)
BESOS
Geen opmerkingen:
Een reactie posten