Bienvenido a Peru!

Woensdag 10 augustus was het eindelijk zo ver, de dag waarnaar we al een paar maanden aan het aftellen waren! Na het afscheid op het perron van Antwerpen Centraal vertrokken we met de Thalys riching Amsterdam. Voor we het wisten waren we al aangekomen in Schiphol en kon het avontuur beginnen! Voor we gingen inchecken keken we onze ogen uit in de luchthaven! Schiphol is erg groot, precies een shopping center! Toen we de balie van KLM gevonden hadden gingen we inchecken en toen verschoten we ons een ongeluk! 2 van ons mochten misschien niet mee vertrekken omdat het vliegtuig was overboekt! Spannend begin van de dag.. Ze vertelden ons dat we zo snel mogelijk naar de gate moesten gaan en daar de situatie moesten uitleggen om zo eventueel nog 2 plaatsjes te vinden. Met onze rugzakken op onze rug en laptops in de hand raceten we dus door de grote luchthaven naar gate E22, klaar om onze puppy-face op te zetten en desnoods te beginnen wenen (dit was plan B ;-)) Nadat we daar toch nog een (half) uurtje moesten wachten op de gate-verantwoordelijke, wist deze ons te zeggen dat ze ons aan de incheck voor niets hadden zitten opjagen en dat elk vliegtuig werd overboekt. Conclusie: wij hebben gewacht tot iedereen in het vliegtuig zat en toen kregen onze 2 vrienden toch nog een ticket en dan nog op de rij achter ons! Dus kon de trip gezellig beginnen. Vermits we als laatsten waren opgestapt konden we ook meteen opstijgen! Het vliegtuig was gigantisch en elke zetel had een eigen TV-tje waarop films gekeken konden worden, spelletjes gespeeld konden worden, muziek geluisterd kon worden én talen geleerd konden worden. Van het films kijken werd gretig gebruik gemaakt. Op een vlucht van bijna 13uur kan je je al eens goed laten gaan ;-). Marlies en ik maakten ook gebruik van de taalcursussen en leerden een paar woordjes Japans, Russisch en Mandarijns. Er kwamen ontzettend grappige klanken uit onze monden en we hebben dus ook goed gelachen. Ook de airhostessen zorgden ervoor dat we ons niet verveelden! Praktisch elk uur kwamen ze langs met iets nieuws van eten, allemaal even lekker! Verhongerd zijn we dus zéker niet! De tijd ging ook veel sneller vooruit dan verwacht.

Aangekomen in Lima en enkele douaneposten gepasseerd konden we eindelijk onze taxi-chauffeur zoeken! Een man met een bordje met onze namen op (Elien, Elke en WELDOLINE) begeleidde ons naar zijn taxi en weg waren we! De andere meisjes zaten in de andere taxi en we zijn hen een paar keer tegengekomen onderweg. Onze taxichauffeur, die trouwens erg sympathiek en grappig was, maakte er een sport van om telkens we de andere meisjes passeerden te wuiven, te lachen en te zeggen dat we een foto moesten nemen... Hebben we uiteraard ook gedaan :D. Onze eerste kennismaking met het peruviaanse verkeer was ook meteen een feit. Toetende auto's die zich absoluut niet aan de snelheid en rijbanen hielden vlogen ons voorbij! Maar al bij al viel het nog goed mee...

Na een halfuurtje kwamen we aan in Casa Marfil! Belgische tijd: 3u30, Peru: 20u30. 7uur vroeger dus! Daar verdeelden we onze kamers. Gwen en ik besloten om samen een kamer te nemen en de andere meisjes slapen op dezelfde gang, wat heel gezellig is! In het holst van de nacht verhuisden we nog een bed van het bovenste verdiep naar beneden en ten slotte kropen we moe in ons bedje. Het vrouwtje dat Casa Marfil uitbaat, Cosy, is trouwens erg vriendelijk! Ze heeft ons al goed geholpen!

De volgende morgend verkenden we de plaatselijke supermarkt, die op 10 minuutjes wandelen in dezelfde straat als ons huis ligt! Gemakkelijk! Met 6 shoppen is niet zo gemakkelijk, maar het is ons toch goed gelukt!
Tegen de middag konden we dan eindelijk eten en dat smaakte enorm!! Verder versierden we onze kamer met foto's (wees gerust, iedereen hangt boven onze bedden) en tegen 16u vertrokken we richting Miraflores, een dorpje aan de zee: "Het Knokke van Lima". Prachtige oceaan en erg mooie Barcelona-Dali-achtige banken! Hier hebben we dan ook onze eerste vrienden gemaakt, enkele surfleraars die ons al meteen lessen wouden geven en ons begeleiden als we eens weg wouden gaan! Supervriendelijke mensen, we waren blij met dit eerste contact met de Peruvianen! Nadien gingen we lekker pizza eten om onze eerste avond te vieren en ook de eerste Pisco-sour (Specialiteit hier, een cocktail obv Pisco, limoen en eiwit) werd gedronken!

Morgen gaan Gwen en ik naar de universiteit om onze stagebegeleidster te ontmoeten. Meer nieuws dan!

Besos!
Elke